Aby zapewnić prawidłowe działanie strony oraz żeby hajs się zgadzał używamy ciasteczek.
Szczegółowe informacje

hip-hop.pl »

Rap History 1986

Rap History 1986

Autor: Rap History Warsaw

Mimo skromnego nakładu nie sposób nie wspomnieć na samym początku o debiutanckim singlu duetu Eric B & Rakim. Wyprodukowana w całości przez Marleya Marla dwunastka "Eric B. Is President" wprowadza zupełnie nową jakość do Hip-Hopu. Korzystający z funkowych sampli podkład stanowi doskonałe tło dla wokalnych popisów Rakima - wówczas 18-letniego absolwenta szkoły średniej i zarazem członka wspólnoty wyznaniowej Five-Percent Nation of Islam.

Pochodzący z artystycznej rodziny William Griffin porzucił jednak myśl o studiach na rzecz praktyki zaawansowanej sztuki składania wersów. Jego styl rymowania powszechnie jest dziś uznawany za jeden z najdoskonalszych pod względem technicznym i konstrukcyjnym. Rakim był prekursorem stosowania rymów także w środku danego wersu, a nie jak dotychczas, jedynie na końcu wiersza. Kunsztownie zbudowane zwrotki pełne były wieloznacznych metafor i poetyckich środków wyrazu, dzięki którym słuchacze za każdym razem odnajdywali w tekstach rapera nowy, nieznany dotąd, sens. Rakim uczynił z rapu prawdziwą sztukę i zyskał sobie tym samym tytuł najlepszego MC w historii Hip-Hopu. Do dzisiaj jest jedną z najbardziej wpływowych postaci w raperskim fachu, a do inspiracji dokonaniami Griffina przyznają się, m.in. Canibus, Ghostface Killah, Nas, Eminem, Havoc, MC Serch, Brother Ali oraz Heltah Skeltah.  

Run DMC kontynuują drogę na szczyt. Kolejny album grupy - "Raising Hell" - zdobywa potrójną platynę, sprzedając się w łącznym nakładzie ponad 3 mln egzemplarzy. Utwór "Walk This Way", pierwotnie autorstwa gitarowego rock-bandu Aerosmith, zostaje nagrany ponownie przez trójkę przyjaciół z Hollis, razem z gościnnym udziałem twórców oryginału.  Przebojowy track otwiera przed hip-hopem drzwi do muzycznego mainstreamu. Teledysk do "Walk This Way" jest wielokrotnie wyświetlany na antenie MTV, a jego ogromna popularność przyczynia się do zmiany profilu stacji, skupionej dotąd jedynie na brzmieniu gitarowym. To jednak nie koniec sukcesów zespołu. W lipcu Run DMC grają koncert w nowojorskiej hali Madison Square Garden, w ramach trasy Raising Hell, promującej nowy album, wyprodukowany w całości przez Ricka Rubina. Podczas żywiołowego występu panowie prezentują swój najnowszy przebój - "My Adidas" - panegiryk na cześć oldschoolowych trampek - model Superstar. Wywołują tym samym spontaniczną reakcję publiczności, bowiem setki zgromadzonych w hali fanów zdejmuje swoje snickery i podnosi w dumnym geście do góry. W wyniku tej dość zaskakującej reakcji publiki firma Adidas podpisuje z Run DMC kontrakt reklamowy o wartości blisko 1 mln dolarów.  

Po odejściu z grupy 12:41 Scott La Rock i KRS-One zakładają Boogie Down Productions. Scott Sterling - pracownik opieki społecznej, didżej i streetworker - poznał młodego Lawrence'a "Krisa" Parkera w jednym z przytułków dla bezdomnych. Nastoletni writer opuścił bowiem rodzinny dom w wieku 14 lat, zamieniając szkolną wiedzę na samokształcenie w nowojorskich bibliotekach publicznych. Zainspirowany przyjaźnią z La Rockiem KRS-One poświęca swój czas i zapał tworzeniu pierwszych rymów. Zarejestrowaną taśmę demo obaj panowie wręczają legendarnemu Mr. Magicowi ze stacji WBLS FM, lecz ten odnosi się z lekceważeniem do Boogie Down Productions i negatywnie opiniuje przygotowany przez grupę materiał. Rozgoryczeni Scott i Kris postanawiają uderzyć w podopiecznych Mr. Magica - MC Shana i Marleya Marla. Pretekstem staje się opublikowany przez członków Juice Crew singiel "The Bridge", sugerujący że hip-hop narodził się i miał swe początki na osiedlu Queensbridge. Choć MC Shan publicznie odciął się od takiej interpretacji, BDP publikuje natychmiastową odpowiedź. Debiutancki singiel "South Bronx" nie pozostawia wątpliwości, gdzie należy umiejscowić kolebkę Kultury Czterech Elementów. Zjadliwy atak na MC Shana nie pozostaje jednak bez odpowiedzi i rozpoczyna się najsłynniejszy hiphopowy beef wszechczasów, który do historii przejdzie pod nazwą "The Bridge Wars".  

Pierwszy oficjalny album Beastie Boys - "Licensed To Ill" - otwiera "potwornym chłopakom" drogę do międzynarodowej kariery. Mimo miażdżących recenzji, słuchacze w pełni doceniają potencjał zespołu i szturmując sklepy muzyczne, wykupują w ciągu pierwszych sześciu tygodni ponad 750 tysięcy egzemplarzy płyty. Obecny łączny nakład to dziewięciokrotna platyna, czyli ponad 9 mln sprzedanych kopii albumu. Prześmiewcze i obrazoburcze teksty członków zespołu, skandaliczne zachowania sceniczne (m. in. występy w towarzystwie tancerek go-go i atrapy wielkiego dmuchanego penisa) oraz kontrowersyjne wypowiedzi sprowadziły na chłopców falę krytyki i opinię najbardziej niesfornej i niepoprawnej politycznie młodzieżowej kapeli. Gdyby zaś nie interwencja szefostwa Def Jam Recordings debiutancki album Beastie Boys nosiłby tytuł "Don't Be A Faggot" ("Nie bądź pedałem"). Dezaprobata opinii społecznej nie uszczupliła jednak w żadnym stopniu rosnącej popularności zespołu. W konsekwencji jednak zaczęły pojawiać się pierwsze głosy, oskarżające rap o demoralizację młodzieży i brutalizację zachowań nastolatków.  

Związany z zespołem Word Of Mouth DJ Cheese zwycięża w drugiej odsłonie didżejskich zawodów DMC. Zdobywca tytułu DMC World DJ Champion jako pierwszy wprowadza też do konkursu scratching. Disco Mix Club przeradza się dzięki niemu w pierwsze międzynarodowe zawody, gdzie didżeje mogą ze sobą konkurować pod względem posiadanych umiejętności manualnych oraz opanowanych technik skreczu. Inicjatywa ta przyczyni się wkrótce do szybkiego rozwoju turntablistycznego rzemiosła wśród miłośników winylowych płyt.  

W tym samym czasie na Zachodnim Wybrzeżu debiutuje ekipa, posiadająca w swoim składzie innego wybitnego wirtuoza gramofonów. DJ Joe Cooley wymieniany jest przez Beat Junkies jako jeden z pionierów turntablizmu nad Pacyfikiem. Razem z Rodneyem-O oraz General Jeffem wydaje singiel "Everlasting Bass", utrzymany w stylistyce Miami, ale zapowiadający też erę nowoczesnego westcoastowego brzmienia, charakterystycznego dla późniejszych produkcji Kinga Tee.  

Nadejście "złotej ery hip-hopu" przypieczętowują debiuty najwybitniejszych przedstawicieli gatunku. Oficyna wydawnicza Marleya Marla - Cold Chillin' - publikuje singiel "It's A Demo", autorstwa Kool G Rapa oraz didżeja Polo. Emanująca od rapera energia i pewność siebie, szorstkie stylowe flow, błyskotliwe puchliny i celne metafory rzucają słuchaczy na kolana. Podobną sensację wzbudza debiut Biza Markiego - "Make The Music With Your Mouth, Biz". Ten MC i beatboxer w jednym daje się poznać jako jeden z bardziej szczerych, sympatycznych i zdystansowanych wobec siebie hiphopowych artystów. Jego żartobliwe auto-ironiczne teksty zdobyły serca wielu słuchaczy amerykańskiego rapu na całym świecie.

Udany album wydaje również fenomenalny Just-Ice - pierwszy MC z garniturem złotych zębów, na których postanowił wyryć swój pseudonim. Operujący wyrazistym mocnym wokalem raper świetnie odnajdywał się na syntetycznych beatach Mantronika w "Back To The Old School" LP. Doskonały flow pozwolił mu również być jednym z pionierów dancehallowo-rapowej nawijki, zapoczątkowanej przez KRS-One'a. Mimo wielkiego talentu i potencjału Just-Ice jest kolejną postacią, której wkład w rozwój Hip-Hopu jest mocno niedoceniany.

Za to w sferze muzycznej produkcji Hip-Hop wiele zawdzięcza Cedowi Gee, jednemu z założycieli Ultramagnetic MC's. Muzyczne podkłady, tworzone przez Ceda, nasycone były w nieznanym dotąd stopniu funkowo-soulowymi samplami i breakami z Jamesa Browna. Uzupełniający ten muzyczny kwartet - didżeje Moe Love oraz T.R. Love - do skreczy i cutów wykorzystywali zaś namiętnie wokalne próbki dźwiękowe "ojca chrzestnego muzyki soul". Całości dopełniał mocno ekscentryczny i szalony raper Kool Keith - okrzyknięty w dekadzie lat 90. królem alternatywy i undergroundu. Pierwszą pozycją wydaną przez Ultramagnetic MC's była dwunastka "Ego Tripping/Funky Potion".

Na zakończenie warto wspomnieć jeszcze o filadelfijskim duecie DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince. Choć grupa ta przyćmiła popularnością innych reprezentantów największego miasta Pensylwanii, często jest deprecjonowana ze względu na dość "ugrzecznioną" tematykę utworów oraz beztroski lekki przekaz, uważany nieraz za infantylny. Niezależnie od wyrażanych wątpliwości obaj panowie wnieśli swoje zasługi w rozwój hip-hopu, w szczególności zaś Jazzy Jeff - genialny didżej i turntablista, wynalazca takich technik skreczu, jak np. chirp. Humorystyczny singiel "Girls Ain't Nothing But Trouble" to pierwsze opublikowane nagranie duetu.

Zobacz też:
Rap History 70's
Rap History 1982
Rap History 1983
Rap History 1984
Rap History 1985
Rap History 1986
Rap History 1987
Rap History 1988
Rap History 1989
Rap History 1990
Rap History 1991
Rap History 1992
Rap History 1993
Rap History 1994
Rap History 1995
Rap History 1996
Rap History 1997
Rap History 1998
Rap History 1999
Rap History 2000
Rap History 2001
Rap History 2002



Informacje o artykule
Data dodania:2010-06-01
Dział / Kategoria: muzyka hip-hop / felieton
Średnia ocena:10.00 (3)
Oceń artykuł: Aby ocenić artykuł musisz się zalogować
Autor:
Rap History ..., 35 lat
mężczyzna, Warszawa

Ostatnie artykuły tego autora:
Hip-hopowe teledyski w pięciu smakach
Rap History 1981
Rap History 1980
Rap History 70's
Rap History 1982

Zobacz wszystkie artykuły tego autora
SlimShady
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
14:54:04, 02-06-10
KLASYKI, SRAM NA TYCH JEBANYCH MARNYCH ŚPIEWAKÓW CO TERAZ TWORZĄ GÓWNO A NIE RAP.

PanKracy
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
17:43:26, 02-06-10
Emienem róbi także gówno, a nie rap.

sieah'
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
20:10:13, 02-06-10
wspomniałbym jeszcze o Too $horcie i jego "Born To Mack".
Ważna postać i źródło inspiracji pokaźnej liczby raperów.

Loku
Autor: Loku   Link do posta
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
15:05:12, 03-06-10
miło się czyta

Dodaj wypowiedź

Autor: Podaj wynik dodawania: 1 + 4 =

Pozostało znaków: 1250

Uwaga:
Twój host to ec2-50-19-34-255.compute-1.amazonaws.com (50.19.34.255). Informacja ta zostanie zapisana wraz z Twoją wypowiedzią. W przypadku naruszenia czyichkolwiek dóbr osobistych informacja ta zostanie ujawniona tak aby ułatwić ściganie autora.

Hip-Hop.pl © 2000-2018 • kontakt • redakcjareklamamateriały promocyjneFAQ, pomoc i zasadyPolityka Cookies