Aby zapewnić prawidłowe działanie strony oraz żeby hajs się zgadzał używamy ciasteczek.
Szczegółowe informacje

hip-hop.pl »

Rap History 70's

Rap History 70's

Autor: Rap History Warsaw

W 1967 roku do nowojorskiej dzielnicy Bronx przybywa wraz z rodzicami młody Jamajczyk Clive Campbell. Zafascynowany muzyką nastolatek zaczyna odwiedzać lokalne kluby, w których królują gatunki soul oraz disco.  Ponieważ z biegiem czasu dyskoteki stają się oazą dla gangsterskich porachunków, Clive, zafascynowany ideą jamajskich sound-systemów, postanawia organizować imprezy muzyczne na własną rękę. Już jako Kool Herc zdobywa pierwsze didżejskie szlify, grając na skwerach, ulicach, podwórkach, w parkach i wynajętych salach Bronksu.    

"Block parties" - zabawy odbywające się na wolnym powietrzu - zyskują sobie popularność, jako alternatywa dla niebezpiecznych dyskotek. Kool DJ Red Alert - późniejsza ikona hiphopowego djingu - w następujący sposób opisywał szerokie horyzonty muzyczne Jamajczyka: "Herc miał swoje własne środki wyrazu. Analizował wiele alternatywnych płyt, słuchał nagrań rockowych, słuchał rzeczy, przy których ludzie nigdy nie tańczyli i na które nikt przed nim nie zwrócił uwagi". To właśnie Herc odkrył na nowo funk. W przeciwieństwie do popularnych didżejów dyskotekowych tamtego okresu, Campbell nie puszczał znanych szlagierów. Wynajdywał na płytach rytmiczne (często jedynie kilkusekundowe) fragmenty perkusyjne (tzw. breaki) i, przy użyciu drugiej kopii tego samego longplaya, zapętlał dany fragment, tworząc zupełnie nową kompozycję.   

To pionierskie posunięcie nadało ulicznym sound-systemom nowy wymiar. Już nie liczyło się, który z didżejów ma mocniejszy i głośniejszy sprzęt. O dysponującym potężnym wzmacniaczem McIntosha didżeju Disco King Mario nikt już prawie dzisiaj nie pamięta, albowiem rywalizację na parametry techniczne, zastąpiła rywalizacja pod kątem muzycznej selekcji. Wygrywał ten, przy którego muzyce publiczność bawiła się najlepiej.   

Imprezy Kool Herca przyciągały wielu entuzjastów. Liczną grupę wśród nich stanowili tzw. b-boys oraz b-girls. Ukształtowali oni zupełnie nowy styl tańca - b-boying - przedstawiany w mediach jako breakdance. B-boying zapożyczył wiele elementów z uprockingu - tańca - będącego formą imitacji prawdziwej walki, poprzez markowanie ciosów i uników. Tak jak twórcy uprockingu - Rubberband i Apache - tak samo jedna z pierwszych b-boyowych ekip - Zulu Kings - mieli swoje korzenie w strukturach gangowych. Liderem jednego z takich środowisk był Kevin Donovan, wieloletni członek grupy przestępczej Black Spades.   

Kevin, na którym wygrana w szkolnym konkursie literackim wycieczka do Afryki, wywarła tak ogromne wrażenie, jak na Malcolmie X pielgrzymka do Mekki, postanowił przekształcić swój gang w kolektyw ulicznych artystów. Inspirowany historią południowo-afrykańskiego plemienia Zulusów, przybrał artystyczny pseudonim Afrika Bambaataa i stworzył wspólnotę, przeciwstawiającą przemocy wśród czarnych konstruktywną rywalizację na płaszczyźnie muzycznej. Strzelaniny i przestępcze porachunki zostały zastąpione przez bitwy b-boyów i pojedynki sound-systemów, a Bam dał się wkrótce poznać jako utalentowany DJ, producent oraz właściciel jednej z największych kolekcji płytowych na świecie. Stworzona zaś przez niego w 1973 roku wspólnota - Zulu Nation - stała się międzynarodową organizacją, zrzeszającą entuzjastów i animatorów kultury hip-hop na całym świecie.   

Określenie "hip-hop" weszło do powszechnego użycia w okolicach roku 1974, za sprawą Lovebuga Starskiego. Starski, który był nie tylko pionierskim didżejem (i osobistym przyjacielem Pete'a DJ Jonesa), twórczo rozwinął sztukę melodeklamacji rymowanych tekstów, którymi zabawiał publiczność podczas puszczania muzyki z gramofonów. Pochodzenie tej techniki wokalnej, określanej jako "rap" do dziś jest przedmiotem sporów. Jedni twierdzą, że praktyka deklamowania tekstów, w rytm odtwarzanej muzyki, wywodzi się z jamajskiego "toastingu" i została zaadaptowana do repertuaru raczkującej kultury, właśnie za sprawą Kool DJ Herka. Inni wskazują zaś na długotrwałą obecność słowa "rap" w potocznym słowniku Afro-amerykanów. Zwroty "to rap" lub "rap on" trudno przetłumaczyć na język polski. Wydaje się jednak, że odpowiadają one mniej więcej naszej "nawijce". "Nawijał" więc pastor podczas niedzielnego kazania, wychwalając Boże Królestwo. Swoją "nawijkę" miał również chłopak flirtujący z dziewczyną, starając się w ten sposób nawiązać i podtrzymać znajomość. "Nawijką" były także przechwałki przed kolegami i wzajemne żartobliwe drwiny z rodziców znajomych. "Rap" był więc nieformalnym sposobem komunikacji czarnych Amerykanów, niezależnie od ich wieku. Pierwszymi artystami posługującymi się to formą wyrazu byli członkowie radykalnego zespołu The Last Poets, a także Gil Scott-Heron. Ich "spoken-word" stylistyka nie była jednak tak śpiewna jak toasting, wydaje się więc, że rap w znaczeniu melodeklamacji wytworzył się z połączenia obu wspomnianych nurtów.   

Za protoplastę współczesnych raperów uważany jest powszechnie Coke La Rock. Coke, będący scenicznym dopełnieniem Kool Herka, wypowiadał do mikrofonu pierwsze rymowane kwestie, aby zachęcić publiczność do aktywniejszej zabawy. La Rock znalazł wielu naśladowców, którzy zaczęli tworzyć bardziej rozbudowane sekwencje rymów. Ze względu na spontaniczny charakter ulicznych imprez rapowane teksty miały najczęściej charakter improwizacji. Raperzy, będący dotąd jedynie dodatkiem do grającego didżeja, stawali się MC's (mistrzami ceremonii), skupiając na sobie uwagę publiczności.   

Wkrótce powstają więc pierwsze klasyczne hiphopowe składy - do Kool Herca i La Rocka dołącza MC Clark Kent i powstaje grupa Kool Herc and the Herculoids. Rok później tworzy się pierwsza kobieca formacja rapowa - The Mercedes Ladies. W tym samym, 1976 roku, mają miejsce pierwsze nowojorskie koncerty przyszłej ikony muzyki rap - Kurtisa Blowa. W roku 1977 rozpoczyna działalność The Crash Crew oraz najsłynniejsza b-boyowa grupa na świecie - The Rock Steady Crew. Rok 1978 to z kolei debiut The Fantastic 5 MC's.

Grand Wizard Theodore  - didżej ostatniej wymienionej ekipy, jest już wtedy legendą. Trzy lata wcześniej dokonuje epokowego odkrycia. Wywołany zupełnie przypadkowo odgłos skreczu na zawsze zmienia oblicze hip-hopu. Didżeje zaczynają manipulować płytami na żywo, wydobywając z nich dynamiczne i rytmiczne dźwięki. Technikę Wizarda udoskonala i twórczo rozwija inny muzyczny geniusz z Południowego Bronksu - Joseph Saddler a.k.a. Grandmaster Flash. Wiedza wyniesiona ze szkoły elektronicznej pozwala mu własnoręcznie konstruować pierwsze prymitywne miksery djskie. Dzięki wbudowaniu sekcji odsłuchowej Flash jest w stanie niezwykle precyzyjnie miksować płyty. Jest też autorem pierwszych "body tricks", a przede wszystkim jednej z podstawowych technik współczesnego skreczowania - tzw. "cuttingu" 9czyli popularnych "forwardów"). Ceniony przez publikę DJ postanawia skupić wokół siebie utalentowaną grupę raperów. Formacja Grandmaster Flash & the Furious Five debiutuje w 1979 roku singlem "Superrappin".

Jednak rok 1979 należy już do kogo innego. Za sprawą Sylvii Robinson - właścicielki niewielkiej oficyny Sugar Hill Records - zawiązane zostaje trio Sugarhill Gang. W skład grupy, mającej zarejestrować pierwszy utwór w konwencji rap, wchodzą osoby dość luźno związane z uliczną kulturą. Michael "Wonder Mike" Wright, Guy "Master Gee" O'Brien oraz Henry "Big Bank Hank" Jackson w zaledwie jeden dzień nagrywają jeden z największych przebojów w historii hip-hopu. Singiel "Rapper's Delight" sprzedaje się w rekordowej liczbie 8 milionów egzemplarzy, na trwałe wyprowadzając hip-hop z podziemnej niszy. Rozpoczęła się era nagrywanego rapu, dzięki czemu tysiące ludzi po raz pierwszy usłyszało muzykę nowojorskiego getta.   

Sukcesu "Rapper's Delight" nie przysłoniły nawet bardzo kontrowersyjne okoliczności powstania utworu. Linia melodyczna została bowiem bezprawnie zapożyczona z "Good Times" grupy Chic oraz "Another One Bites The Dust" brytyjskiego Queen. Na domiar złego członkowie Sugarhill Gang zarapowali nieswoje teksty, a Big Bank Hank, menedżer legendarnego Grandmastera Caza z grupy Cold Crush Brothers, w całości wykorzystał tekst swojego podopiecznego nie uzyskując na to wcześniej zgody. Singiel wydany przez wytwórnię Sylvii Robinson nie był też wcale pierwszym zarejestrowanym rapowym utworem. Zaszczyt ten przypadł funkowej kapeli The Fatback Band, która pół roku wcześniej wypuściła na rynek kompozycję "King Tim III (Personality Jock)". Ponieważ jednak utwór znalazł się na stronie B 12-calowego singla, palma pierwszeństwa została niesłusznie przyznana Sugarhill Gang.   

Sukces odniesiony przez Wonder Mike'a, Mastera Gee i Big Bank Hanka mogli na szczęście zdyskontować także bardziej zasłużeni artyści. Swoje utwory w studiu zarejestrowali, oprócz wspomnianych wcześniej The Furious Five (wtedy jeszcze jako The Younger Generation), także Funky Four Plus One ("Rappin' And Rockin' The House"), Kurtis Blow ("Christmas Rappin'") oraz Spoonie Gee ("Spoonin' Rap"). Pierwszą solową artystką, która uwieczniła swoje rymy została Lady B z Filadelfii ("To the beat y'all"), pierwszym zaś utworem rap, nagranym przez białego mężczyznę stał się "Take My Rap" autorstwa Steve'a Gordona.

p.anuszewski@gmail.com

Za nami już muzyczne podsumowanie dekady lat 80., a przed nami najgorętsza i najgrubsza impreza całego cyklu! Już w sobotę (ponownie w "Butiklubie") - The Best of 90's - czyli esencja najlepszego hip-hopu ze złotych lat 90. Zagrają: Deszczu Strugi, Praktyczna Pani, Eprom, Technik, Kebs i Steez. Musicie tam być - najbliższa sobota - 16 kwietnia. Zapraszamy serdecznie!

Zobacz też:
Rap History 70's
Rap History 1982
Rap History 1983
Rap History 1984
Rap History 1985
Rap History 1986
Rap History 1987
Rap History 1988
Rap History 1989
Rap History 1990
Rap History 1991
Rap History 1992
Rap History 1993
Rap History 1994
Rap History 1995
Rap History 1996
Rap History 1997
Rap History 1998
Rap History 1999
Rap History 2000
Rap History 2001
Rap History 2002



Informacje o artykule
Data dodania:2011-04-15
Dział / Kategoria: muzyka hip-hop / felieton
Średnia ocena:10.00 (6)
Oceń artykuł: Aby ocenić artykuł musisz się zalogować
Autor:
Rap History ..., 34 lata
mężczyzna, Warszawa

Ostatnie artykuły tego autora:
Hip-hopowe teledyski w pięciu smakach
Rap History 1981
Rap History 1980
Rap History 1982
Rap History 1983

Zobacz wszystkie artykuły tego autora
stary_skurwysyn1
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
18:34:06, 14-04-11
Kiedy boxy w side onie?

Dodaj wypowiedź

Autor: Podaj wynik dodawania: 2 + 3 =

Pozostało znaków: 1250

Uwaga:
Twój host to ec2-54-158-86-243.compute-1.amazonaws.com (54.158.86.243). Informacja ta zostanie zapisana wraz z Twoją wypowiedzią. W przypadku naruszenia czyichkolwiek dóbr osobistych informacja ta zostanie ujawniona tak aby ułatwić ściganie autora.

Hip-Hop.pl © 2000-2017 • kontakt • redakcjareklamamateriały promocyjneFAQ, pomoc i zasadyPolityka Cookies