Naprawdę ambitne projekty nie zdarzają się w Polsce za często, szczególnie jeśli chodzi o Hip-Hop. Na szczęście są wyjątki takie jak udział Elda i Dużego Pe na płycie "Rymy Częstochowskie" i wydana niedawno "Poeci", która prawie w całości przedstawia polskie wiersze w interpretacji polskich raperów. Tylko, że podkłady odgrywają równorzędną rolę co teksty. Autorami tych pierwszych jest duet WhiteHouse odpowiedzialny między innymi za cykl "Kodex", więc za jakość bitów można być spokojnym.

Najbardziej zaskoczył mnie Gural, który ostatnio kojarzony jest bardziej z braggowymi bangerami, a tym razem znowu czaruje flow i pokazuje, że potrafi interpretować tekst, tym razem to "Mochnacki" Jana Lechonia. Bardzo klimatycznie wypadł Sokół z "Niech nikt nad grobem mi nie płacze" Stanisława Wyspiańskiego, jego interpretacja najbliższa jest typowej recytacji, co w połączeniu z podkładem daje niesamowitą atmosferę. Niewątpliwie ciekawym utworem jest "Młodzieżowy zaciąg" Ryszarda Daneckiego w wykonaniu Łony. Tekst o tematyce zbliżonej do socrealizmu odgrywa jednak mniejszą rolę niż bit, który jest głównym bohaterem tego tracku - absolutny majstersztyk. Nic nie zmienił w swoim stylu Numer Raz, w którego wykonaniu "Świat zepsuty" Ignacego Krasickiego brzmi całkowicie współcześnie i nie zwraca się uwagi na archaiczność języka. Ciekawie do "Lokomotywy" Juliana Tuwima podeszła Lilu, w jej wykonaniu klasyk poezji dla dzieci brzmi bardzo... zmysłowo i raczej nie kojarzący się z stylem dla dzieci, chociaż niektórzy zarzucają raperce, że nie dała rady technicznie z utworem, który wymaga szybkiego flow, ale wykonanie Lilu wcale tego nie potrzebuje. Zaskoczeniem dla mnie było "Całujcie mnie wszyscy w dupę" Juliana Tuwima w wykonaniu Fokusa, wiersz całkowicie nie pasuję do powszechnej opinii o poeci kojarzonym raczej z "Lokomotywą". Fokus nie czaruje ale daje radę w wymagającym technicznie utworze. Wymienione wyżej tracki są bardzo dobre ale absolutnym killerem jest "Reduta Ordona" Adama Mickiewicza wykonywana przez Trzeci Wymiar. Raperzy bardzo dobrze odnaleźli się w tekście naszego wieszcza narodowego tworząc z tego track, o którym nie można przez długo zapomnieć, a przy słuchaniu czuje się tak jak gdyby było się obecnym przy opisywanych wydarzeniach.

Niestety są też słabsze utwory takie jak "Pijak", w którym Peja rymuje bardzo "kanciaście" i chociaż jest to celowy zabieg i niektórym się podoba dla mnie jest to słabe. Kiepsko wypadł też Pih, który "zgwałcił" "Lubie kiedy kobieta" Kazimierza Przerwy - Tetmajera tworząc kawałek w "swoim specyficznym stylu" przez to dosyć niesłuchanym.

Jedyny utwór będący tekstem rapera to "Krótki wiersz o Jaromirze Jagrze" O.S.T.R.a, który niestety niczego nie wnosi i tak właściwie płyta nic by nie straciła bez niego.