wizytówka - Arrested Development

Antygangsta rap Struś (Rapp Style) Muzyka Arrested Development zawsze niosła ze sobą radość, dawała nadzieję, wyzwalając jednocześnie w jej słuchaczach same pozytywne emocje. Arrested Development można zaliczyć to tej grupy zespołów, które dla młodszego pokolenia hip-hop'owców mogą być mało znane. Nie ma w tym nic dziwnego, gdyż jeszcze do niedawna zespół nie wydał nic nowego pod swym szyldem, a i wszelkiego rodzaju media nie publikowały żadnych wzmianek o A.D. Dopiero w 2001 roku świat obiegła informacja o reaktywacji Arrested Development, co zapewne ucieszyło wielu dotychczasowych fanów grupy. Nowy nurt odnosi komercyjny sukces Już od samego początku założycielom zespołu przyświecała idea stworzenia własnej odmiany Hip-Hop'u, która wzbogacona o elementy zaczerpnięte z takich gatunków, jak chociażby soul, gospel, blues, jazz, reggae, czy folklor narodów afrykańskich, przyniosła bardzo interesujący efekt. Arrested Development zostało oficjalnie powołane do życia w 1988 roku w Atlancie przez czarnoskórego studenta Speecha, który wziął na siebie obowiązki pisania tekstów oraz produkcji nagrań. Speech, urodzony w październiku 1968 roku w Milwaukee pod nazwiskiem Todd Thomas, opuścił rodzinne strony i udał się do Atlanty, gdzie rozpoczął studia w College of Art Institute. Znany był już jako DJ Peech, członek grupy Disciples of Lyrical Rebelion (przemianowanej później na Secret Society). Wcześniej wraz z ojcem zajmował się wydawaniem lokalnej gazety "Milwaukee Community Journal", na której to łamach publikował swoje słynne felietony z cyklu "20th Century African". W podstawowym składzie Arrested Development znalazł się także kumpel Speecha ze studiów - DJ Headliner (Timothy Barnwell), który już wówczas określany był mianem "mistrza konsolety". Z czasem do zespołu dołączyła także Aerle Taree (Taree Barnwell) - wokalistka i tancerka, Rasa Don (Donald Jonem) - perkusista i wokalista, Montsho Eshee (Tamelca Gaither) - choreografka i tancerka oraz sześćdziesięciodwuletni Baba Oje (jako tak zwany spiritual adviser). Speech i Headliner zafascynowani dokonaniami ówczesnych zespołów rapowych, a w szczególności grupy Public Enemy, nie mieli łatwego startu. Zainteresowanie wytwórni płytowych reprezentowanym przez nich stylem zajęło im ponad trzy lata, co zresztą zaznaczyli później w tytule swej debiutanckiej płyty wydanej w 1992 roku: "Three Years, Five Months and Two Days in the Life of...". LP ukazał się na rynku w czasach, kiedy furorę robiły zespoły i soliści spod znaku gangsta rap, typu Ice Cube, Ice-T czy Geto Boys. Arrested Development zaprezentował zupełnie odmienny, odwrócony o całe 180 stopni styl - bez wulgarnych tekstów, w których główne role odgrywają prostytutki, narkotyki i imprezy z AK-47 w tle. Nic więc dziwnego, że od razu do zespołu przyklejona została etykietka grupy reprezentującej tak zwany alternatywny, antygangsterski rap. Zarówno w komercyjnych, jak i w niezależnych rozgłośniach radiowych, nieustannie grano utwory z "Three Years, Five Months and Two Days in the Life of...": "Mr. Wendel", "Tennessee" oraz "People Everyday", windując je na same szczyty list przebojów. Speech, będąc pod wpływem polityczno - radykalnych utworów wspomnianego wcześniej Public Enemy, postanowił jednocześnie wprowadzić w swoje głębokie i przemyślane teksty więcej światła, coś pozytywnego, dającego ludziom nadzieję na lepsze jutro. Album został bardzo dobrze przyjęty przez publikę i określony mianem udanej próby odświeżenia muzyki murzyńskiej. W konsekwencji zdobył status potrójnej platyny i w 1993 roku zespół otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy Debiut. Nagrania Arrested Development zwróciły uwagę słuchaczy przede wszystkim pomysłowym posłużeniem się techniką samplingu i poruszającymi tekstami. Album charakteryzował wrażliwy, często osobisty, a zarazem bardzo dojrzały przekaz, połączony z urzekającą swym pięknem, sięgającą do korzeni afrykańskich dźwięków muzyką, co zapewniło A.D. sukces na skalę światową. Największym przebojem, pochodzącym z debiutanckiego krążka, okazał się utwór "Tennessee". Traktujący o śmierci, bardzo osobisty i utrzymany w konwencji modlitwy numer został napisany przez Speecha po śmierci jego brata i babki. Zbyt szybki koniec W tym samym roku zespół skomponował, specjalnie dla potrzeb biograficznego filmu "Malcom X" (reżyseria Spike Lee), znakomity utwór "Revolution". Początkowo został on wydany na oddzielnym singlu, a dopiero później włączony do programu płyty "Malcom X: Music From The Motion Picture" (1992). W następnym roku członkowie Arrested Development nagrali drugi, tym razem koncertowy album "Unplugged", stanowiący w pewnym stopniu uzupełnienie debiutanckiego "Three Years...". Jak już sama nazwa wskazuje, płyta zawiera kawałki w wersji akustycznej, zarejestrowane podczas koncertu, który Speech ze spółką dał w nowojorskim Ed Sullivan Theatre w 1992 roku. Mimo, iż na zawartość "Unplugged" złożyły...