Aby zapewnić prawidłowe działanie strony oraz żeby hajs się zgadzał używamy ciasteczek.
Szczegółowe informacje

hip-hop.pl ť

Rap History 1987

Rap History 1987

Autor: Rap History Warsaw

MC Shan odpowiada na zarzuty Boogie Down Productions. W utworze "Kill That Noise", pochodzącym z wydanego przez wytwórnię Cold Chillin' albumu artysty "Down By Law", Shawn Moltke oskarża KRS One'a i Scotta La Rocka o zawiść, złą wolę i lansowanie własnej twórczości kosztem Juice Crew. Po raz kolejny powtarza też, iż nigdy nie twierdził, że Hip-Hop narodził się w Queensbridge, a miał jedynie zamiar oddać hołd hip-hopowym pionierom ze swojej dzielnicy. Ale diss na Boogie Down Productions prowokuje kolejny zaczepny utwór. Jadowite wersy Krisa w "The Bridge Is Over" obrażają już nie tylko Shana i Marleya Marla, ale również Mr. Magica i związaną z Juice Crew Roxanne Shante. Wkurzona Roxanne odpowiada fenomenalną zwrotką w "Have A Nice Day", gdzie przyrównuje pseudonim Krisa do nazwy tandetnej stacji radiowej, a Scotta Sterlinga oskarża o kradzież ksywki MC T La Rocka.


BDP osiąga jednak swój cel i jest na ustach wszystkich fanów hip-hopu. Album "Criminal Minded", wydany przez label B-Boy Records, zostaje z miejsca okrzyknięty klasykiem. Minimalistyczne surowe beaty, oparte na breakach z Jamesa Browna i rockowych samplach, stanowią doskonałe tło dla mocnych hardcore'owych rymów KRS One'a. W produkcję płyty zaangażowany był bowiem Ced Gee z grupy Ultramagnetic MC's, co w wielkim stopniu wpłynęło na muzyczne walory krążka. "Criminal Minded" jest jednym z pierwszych rapowych albumów tak dobitnie i otwarcie mówiących o ciemnej stronie ulicznego życia. Broń, narkotyki i brudny seks wkraczają do tematyki hiphopowych tekstów, a debiutancki long-play BDP stanowi kolejny krok na drodze rozwoju gatunku gangsta-rap.

Drugi album LL Cool J'a okazuje się być kolejnym wydawniczym sukcesem wytwórni Def Jam. "Bigger And Deffer" okrywa się podwójną platyną, m. in. dzięki takim przebojom, jak: "I'm Bad", "Get Down", "Go Cut Creator Go" czy "The Breakthrough", gdzie raper demonstruje swój zaawansowany warsztat wokalny. Twarde flow i podwyższona barwa głosu doskonale komponują się z energetycznymi podkładami L.A. Posse. Jednak Cool J próbuje swych sił także w diametralnie innej stylistyce. Nastrojowy utwór "I Need Love" staje się wielkim hitem i zjednuje raperowi powszechną sympatię damskiej części publiczności. Inspirację stanowiły dokonania unikalnej męskiej grupy wokalnej Force MD's, konsekwentnie łączącej w latach 80. romantyczny klimat tradycyjnego R&B z mocnym tanecznym brzmieniem hiphopowych beatów. Od tej pory Cool J konsekwentnie buduje i rozwija swój podwójny wizerunek - z jednej strony świadomego swej wartości, hardcore'owego MC; z drugiej zaś czułego i troskliwego kochanka oraz wrażliwego na kobiece wdzięki playboya.

Innym pionierem "miłosnego rapu" był Heavy D, reprezentujący Mount Vernon w stanie Nowy Jork. Pochodzący z Jamajki Dwight Myers oraz jego estradowi towarzysze - "Trouble" T. Roy oraz G-Whiz - wypuścili na rynek long-play "Living Large" - świeżą, pulsującą tanecznym rytmem produkcję, stworzoną na bazie klasycznych funkowych sampli. O odpowiednią oprawę turntablistyczną zadbał fenomenalny DJ Eddie F - autor klimatycznych cutów, tworzonych głównie przy użyciu przełącznika phono/line switch. Kolejne pozycje wydawnicze Heavy'ego D. and the Boys oscylowały wokół imprezowego pop-rapu, gdzie obok masywnych funkowych beatów znaleźć można było również balladowe "love-songi".

Renoma wrażliwego "lover-boya" nie uchroniła jednak LL Cool J'a przed atakami kolegów po fachu. Weteran Kool Moe Dee oskarżył reprezentanta dzielnicy Queens o kradzież stylu. Okładka drugiej solowej płyty ex-członka Treacherous Three przedstawiała białego Jeepa, rozjeżdżającego czerwoną czapkę marki Kangol - jeden z atrybutów i znaków charakterystycznych LL Cool J'a. Niedwuznaczne aluzje, pod adresem Todda Smitha, zawarte były także w tytułowym tracku "How Ya Like Me Now". Choć ani razu nie pada tam pseudonim artysty z Def Jam, liczne tekstowe follow-upy nie pozostawiają słuchaczom wątpliwości. Również urażony Cool James nie ma problemów z rozpoznaniem właściwego adresata. LL odpowiada bezpośrednim utworem "Jack The Ripper", zawartym na stronie B singla "Going Back To Cali". Nakręcony Kool Moe Dee odgryza się dotkliwym "Let's Go", gdzie nie bez złośliwości rozwija skrót LL. Beef pomiędzy reprezentantami starej i nowej szkoły rapu przygasa dopiero na początku lat 90.

W zaledwie jeden tydzień Eric B. & Rakim rejestrują materiał na swój debiutancki long-play. Niespodziewanie dla autorów album "Paid In Full" wzbudza powszechną sensację wśród fanów, słuchaczy i krytyków, a przede wszystkim na ulicach amerykańskich metropolii. Powstałe niemal z przypadku arcydzieło to dla hip-hopu progres, liczony co najmniej w latach świetlnych. Innowacyjny sampling funkowych klasyków to znak firmowy produkcji Erica Barriera. Unikalny flow i wprost mistrzowska artykulacja wersów to z kolei immanentna cecha Rakima, wyznaczającego nowy kierunek w rozwoju sztuki rymowania. Utwory takie, jak: "I Ain't No Joke", "I Know You Got Soul" czy tytułowe "Paid In Full" stały się inspiracją i bodźcem do rozwoju dla dziesiątek innych wykonawców, a Rakim i Eric B. na stałe weszli do hiphopowego panteonu, stając się archetypem klasycznego rapowego duetu, złożonego z MC oraz didżeja/producenta. Za sprawą ingerencji brytyjskich pionierów brzmienia cut'n'scratch - grupy Coldcut - ostatnia wymieniona kompozycja staje się wielkim muzycznym hitem, emitowanym przez stacje radiowe i telewizyjne na całym świecie. 7-minutowy remiks "Paid In Full" ("7 Minutes Of Madness - The Coldcut Remix"), przygotowany przez Matta Blacka i Jonathana More'a, otwiera ścieżkę błyskotliwej międzynarodowej kariery uzdolnionego kolektywu didżejskiego.

Rewolucyjny wkład w rozwój hip-hopu (na miarę platynowego "Paid In Full") wnosi jeden z najbardziej radykalnych i bezkompromisowych muzycznych zespołów wszechczasów. Mowa tu oczywiście o grupie Public Enemy i jej debiutanckim albumie "Yo! Bum Rush The Show", wydanym przez Def Jam Recordings. Choć antysystemowe oblicze PE ukazało się w pełnej krasie dopiero przy okazji wydanego rok później "It Takes A Nation Of Millions To Hold Us Back", pierwszy album kolektywu z Long Island zwrócił uwagę słuchaczy swym surowym ostrym brzmieniem oraz osobą charyzmatycznego lidera - Carltona "Chuck D" Ridenhoura. Pojawienie się na scenie Public Enemy zapowiada nadejście epoki zaangażowanego społecznie i politycznie hip-hopu, skupionego wokół problemów czarnej społeczności USA.

Jednak nie tylko w Nowym Jorku następuje radykalizacja, a nawet brutalizacja przekazu rapowych tekstów. Aktywny w Los Angeles od początku dekady lat 80. Ice-T wydaje swój debiutancki album "Rhyme Pays", na którym weteran elektro-funku snuje pierwsze opowieści o gangsterskich porachunkach. Do rozkwitu gangsta-rapowej sceny doprowadza pochodzący z Compton - Eric Wright - lokalny diler narkotykowy, a zarazem syn sławnego Charlesa Wrighta - lidera funkowo-soulowej grupy The Watts 103rd St Rhythm Band. Za pieniądze uzyskane dzięki narko-biznesowej działalności Eric zakłada w połowie lat 80. hiphopową wytwórnię Ruthless Records, dzięki której nawiązuje kontakty z obiecującymi młodymi artystami z okolic Los Angeles. Wkrótce tworzy się trzon legendarnego crew N.W.A. W skład formacji wchodzą raperzy: Arabian Prince (wcześniej w Bobby Jimmy & The Critters), Ice Cube (załoga C.I.A.) oraz niezwykle kreatywny didżej i wschodzący producent - Dr. Dre - ex-członek World Class Wreckin' Crew. Pierwsza EP-ka "N.W.A. And The Posse" nie odnosi jednak większego sukcesu komercyjnego. Z grupy odchodzi Arabian Prince, a na jego miejsce wskakują DJ Yella oraz utalentowany MC Ren, zaproszony osobiście przez Erica. Zanim jednak N.W.A. opublikuje swój szokujący long-play "Straight Outta Compton", Eric Wright - już jako Eazy-E - zadebiutuje singlem "Boys-N-The Hood", gdzie anegdoty o strzelaninach, pomiędzy konkurującymi gangami, przeplatają się z dosadnymi i obelżywymi określeniami, kierowanymi pod adresem kobiet. Tekst do utworu napisał Ice Cube, który wkrótce stanie się etatowym ghostwriterem N.W.A, za muzykę zaś odpowiedzialny był właśnie Dr. Dre.

Brutalne i dosadne treści utworów korelują z narastającą wśród czarnoskórej młodzieży frustracją i agresją. Podczas koncertu Run DMC w L.A. pod sceną dochodzi do wymiany ognia, w wyniku której życie traci kilka przypadkowych osób. Obwiniani o sprowokowanie zamieszek nowojorscy raperzy zwołują specjalną konferencję prasową, na której odpierają absurdalne zarzuty mediów. Mimo to hip-hop zaczyna być postrzegany przez część konserwatywnych polityków oraz "obrońców moralności" jako zagrożenie dla porządku publicznego. Negatywnego wrażenia nie są w stanie zatrzeć sukcesy artystów, nagrywających utwory utrzymane w taneczno-imprezowej stylistyce. Sukcesy w tej materii odnosi żeńska formacja Salt'N'Pepa z okrytym platyną przebojem "Push It" (nominowanym do nagrody Grammy) oraz pochodzący z kalifornijskiego Oakland - MC Hammer - debiutujący nieskomplikowanym albumem "Feel My Power".

Hip-hop nadal pozostaje jednak jednym z najbardziej progresywnych gatunków muzyki rozrywkowej. W Nowym Jorku ukazuje się kultowy singiel braci Robinsonów. Milk D oraz DJ Gizmo, czyli Audio Two, umieszczają na stronie B znakomity utwór "Top Billin'". Pod zaprogramowany przez Daddy'ego-O surowy perkusyjny beat Milk D nawinął klasyczną braggową zwrotkę, która na przestrzeni następnych kilkunastu lat była najczęściej samplowanym wokalem w historii muzyki hip-hop. Do dziś wyimki i cytaty pochodzące z "Top Billin'" są wykorzystywane przy produkcji beatów oraz podczas turntablistycznych bitew i kontestów.

Zobacz też:
Rap History 70's
Rap History 1982
Rap History 1983
Rap History 1984
Rap History 1985
Rap History 1986
Rap History 1987
Rap History 1988
Rap History 1989
Rap History 1990
Rap History 1991
Rap History 1992
Rap History 1993
Rap History 1994
Rap History 1995
Rap History 1996
Rap History 1997
Rap History 1998
Rap History 1999
Rap History 2000
Rap History 2001
Rap History 2002



Informacje o artykule
Data dodania:2010-06-07
Dział / Kategoria: muzyka hip-hop / felieton
Średnia ocena:8.33 (6)
Oceń artykuł: Aby ocenić artykuł musisz się zalogować
Autor:
Rap History ..., 36 lat
mężczyzna, Warszawa

Ostatnie artykuły tego autora:
Hip-hopowe teledyski w pięciu smakach
Rap History 1981
Rap History 1980
Rap History 70's
Rap History 1982

Zobacz wszystkie artykuły tego autora
WYLECIAŁEM PRZEZ OKNO JAK MAGIK
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
09:43:22, 07-06-10
KLAYSKI KURWA MAĆ. NIE TO CO TERAZ.

OgarnijSIe DWA
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
11:23:20, 07-06-10
KLASYKI KURWA MAĆ. NIE TO CO TERAZ.

crtl+k
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
11:32:07, 07-06-10
KLASYKI KURWA MAĆ. NIE TO CO TERAZ.

Rysiu Fisiu
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
11:33:32, 07-06-10
TO CO TERAZ KURWA MAĆ. TO NIE KLASYKI

RAP_GRACJA
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
11:42:01, 07-06-10
jest kilku zawodnikow co wy pierdolicie,policzyc ich na palcach jednej reki ale za to konkret

sztuk-wruk
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
12:56:29, 07-06-10
kiedyś to było gówno teraz to jest najlepszy rap eminem 50 cent the game lil jon i akon największe kozaki w rap grze ever
-----------
Ostatnia edycja: 2010-06-07 12:56:39

SkunRecordz
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
13:00:15, 07-06-10
KLASYKI KURWA MAĆ. NIE TO CO TERAZ.

JASZCZOMP_
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
13:05:16, 07-06-10

jebac ten wasz hip hop od 2000 roku


chilverns
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
13:05:19, 07-06-10
pytanie do autora:

skąd informacja że Easy był synem znanego wokalisty RnB (Charles) skoro oficjalne źródła podają że jego ojciec pracował na poczcie i miał na imię Richard?????

ps. dobra seria - czekam na następne....

SkunRecordz
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
16:06:23, 07-06-10
Autor: JASZCZOMP_

MNIEJ WIECEJ DO 2004, 2005.

Księciunio
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
16:20:29, 07-06-10
ciekawe kto to czyta i kogo to obchodzi ?
rap zaczyna się mniej wiencej w 2004 roku kiedy to śfiatło dziene ujrzewa klasyk album HG !
ale co wy możecie o tym wiedzieć....

HaZee
Autor: HaZee   Link do posta
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
15:02:01, 08-03-11
beka teraz dopiero skumalem ze track audio two top billin , eldoka wysamplowal na plycie 27 :D

anonim
Autor: AkaT   Link do posta
22:08:29, 10-08-12
Tutaj co niektórzy panowie mają racje hiphop już umarł góno komercyjne sterowane przez iluminatów najlepsze lata gold age 1986 1999 dalej gówno wychodziło ;P co do panów którzy nierozumieją o czym niggersi rapują to kurs angielskiego zaliczyć albo teksty przetłumaczyc sobie ;P

Dodaj wypowiedź

Autor: Podaj wynik dodawania: 1 + 3 =

Pozostało znaków: 1250

Uwaga:
Twój host to ec2-18-208-187-169.compute-1.amazonaws.com (18.208.187.169). Informacja ta zostanie zapisana wraz z Twoją wypowiedzią. W przypadku naruszenia czyichkolwiek dóbr osobistych informacja ta zostanie ujawniona tak aby ułatwić ściganie autora.

Hip-Hop.pl © 2000-2019 ? kontakt ? redakcja ? reklama ? materiały promocyjne ? FAQ, pomoc i zasady ? Polityka Cookies ?