Aby zapewnić prawidłowe działanie strony oraz żeby hajs się zgadzał używamy ciasteczek.
Szczegółowe informacje

hip-hop.pl »

Nie szata zdobi człowieka, ale... Język i stylistyka hip-hop'owa

Nie szata zdobi człowieka, ale... Język i stylistyka hip-hop'owa

Autor: Jakuza / Wielkie Joł

Hip-Hop to nie tylko sposób odbierania świata, większe otwarcie na jego problemy, a co za tym idzie głośne i otwarte o nich mówienie. Aby głosić radykalne poglądy potrzebny jest bezkompromisowy język, który jest swoistym narzędziem w rękach MC's starających się wyrazić dzięki swoim tekstom to co mają do powiedzenia. Wiadomo, że nie każdy utwór jest politycznie, bądź społecznie zaangażowany, ale są zespoły których twórczość jest podporządkowana jest tylko głoszeniu swoich poglądówˆ

Ice -T w swoim utworze mówi: "...Fuck the Police, Fuck the Police for Darryl Gates, Fuck the Police for Rodney King...", a Chuck D w filmie dokumentalnym pt. "Prawdziwy Malcolm X" wypowiada te słowa: "Gdy ktoś na znak protestu pali flagę amerykańską lub banknot dolarowy tak zwany prawdziwy Amerykanin oburza się na to. My nie.(...)".

Życie które otacza współczesnych ludzi stawia przednimi coraz to nowe wyzwania, wcale nie ułatwiając im ich realizacji, a wręcz przeciwnie. Dlaczego więc do opisywania prawdziwego, brutalnego życia nie używać słów ostrych, a nawet wulgarnych?

Owszem często muzyka hip-hop'owa jest wręcz przepełniona przez wulgaryzmy. Nie jest to tylko bezmyślne używanie "przerywników", ale celowe podkreślanie stanu emocjonalnego. Identyczny jest język wszystkich ludzi związanych z tą kulturą. Prosty, ale nie pozbawiony ciekawych akcentów, jakim są slangi charakterystyczne dla określonych okolic, narodów i języków. Język jest jedną z ważniejszych form przekazu, a jako taka musi mieć odpowiednią formę, aby trafić do zaplanowanego odbiorcy. Nikt nie sądzi, że potencjalnymi zainteresowanymi kulturą, bądź muzyką hip-hop'ową mogą być osoby dla których stylistyka używana przez raperów będzie nie zrozumiała i wulgarna. Język, charakterystyczne słownictwo, nic nie mówiące przypadkowemu słuchaczowi tworzą specjalny kod językowy który pozwala dotrzeć z przekazem tylko do tych grup, które faktycznie mają zostać odbiorcami danych treści. Niestety "...Większość płyt hip-hop'owych robiona jest dla dzieciaków. Żeby zaimponować, udać twardziela po to, żeby ktoś to kupił. Za tym idzie cały image, który nieraz bierze górę nad przekazem. To takie typowo amerykańskie myślenie. Ale na szczęście pojawiają się płyty, które pokazują, że hip-hop to coś więcej niż łańcuchy i fury. Że jest o czym opowiadać i jest pomysł jak to robić..." (Fisz w wywiadzie dla Gazety Wyborczej, 20 XII 2000, wydanie internetowe).

Istnieje jednak część nagrań tworzona przez niektórych wykonawców, która porusza ważne problemy społeczne (KRS-ONE, Chuck D etc. ). Tak jak teksty punkowe mówiące o problemach społecznych i anarchizmie tak Hip-Hop mówi o społeczeństwie, ale nie sugerując zniesienia formy państwa jako takiego, lecz proponując działanie w jego wnętrzu, tak aby wyciągnąć z tego oczekiwane korzyści. Istnieje jednak zasadnicza różnica. "...Punk to życie w biedzie, jedzenie kradzionej żywności, mieszkanie w skłocie - niekiedy z wyboru, postępowanie i myślenie wyłącznie o teraźniejszości, bierne protestowanie bardziej wyglądem i krzyczeniem, niż rzeczywistym działaniem. Hip-Hop to "branie spraw w swoje ręce"..." (S. Imbierowicz - Dj 600 V, 1998).

Działanie zdecydowanie różni te dwie kultury. W ruchu punk, niedopuszczalne wręcz jest podjęcie pracy w systemie kapitalistycznym, ponieważ jak każdy inny system polityczny jest on metodą wyzysku ludzi. Kultura Hip-Hop zgodzić się może tylko ze stwierdzeniem, że jest to wyzysk. Praca, jakiekolwiek jej formy przynoszące dochody finansowe są wysoce pożądane i popierane, gdyż wszyscy dobrze zdają sobie sprawę, że takiego systemu nie da się zmienić, a tym bardziej żyć poza nim. Większość MCs nigdy się nie przeciwstawiała uczciwemu zarobkowi dzięki tworzonej przez nich muzyce, a wręcz przeciwnie jest to praca, która wymaga dużo poświęcenia i treningu, a więc należy się za nią godziwa opłata.

Obecnie w Polsce bardzo popularne pośród grup hip-hop'owych jest propagowanie polskich wydawnictw i nagrań z kręgu tej kultury. "Kupujcie polskie rap płyty" - to hasło często używane na wszelkiego rodzaju imprezach i koncertach. Przytoczony slogan pokazuje wyraźnie jak bardzo ważny w kręgach tej kultury jest uczciwy zarobek, będący efektem ciężkiej i wytrwałej pracy.

Kolejną częścią stylistyki hip-hop'owej jest bardzo charakterystyczny strój, jaki można zauważyć na człowieku będącym częścią kultury Hip-Hop. Luźne spodnie, duże bluzy oraz inne części ubioru, które sprawiają wrażenie za dużych, są specjalnie projektowanymi strojami powiększanymi celowo przez producentów i autorów projektów. Nawiązuje to do dawnych czasów niewolnictwa, kiedy to czarny niewolnik, pozbawiony pasa w spodniach miał je zazwyczaj opuszczone, tak że krok zazwyczaj znajdował się prawie na wysokości kolan. Styl ten jest bezpośrednio manifestacją pewnej solidarności z uciskanymi i poniżanymi, ale nie tylko tymi w Stanach Zjednoczonych. Przykładu nie trzeba szukać daleko: otóż polscy chłopi także pozbawieni pasów w swoich lnianych spodniach wyglądali identycznie. Oczywiście nie tylko szerokie spodnie wyróżniają hip-hop'owca. Częstym elementem stroju są wąskie (a także dresowe - szczególnie ze starych kolekcji firmy Adiadas z lat '80) spodnie, które noszą B-Boye, gdyż tylko taki strój nie krępuje ich ruchów podczas tańca. W zasadzie nie ma kanonów, które by określały jak ma wyglądać hip-hop'owiec. Panuje pełna dowolność i swoboda. Jedni mogą sobie pozwolić na kupno strojów specjalnych marek projektowanych dla hip-hop'owców (Ecko, FuBu, Karl Kani, Tommy Hilfiger, Southpole, Boss, Pelle Pelle, Pure Playaz etc.) inni muszą zadowolić się rodzimymi firmami, które ze względu na mniej znaną markę są tańsze.

W tym momencie należy jeszcze zaznaczyć, że istnieje kolosalna różnica pomiędzy ubraniami produkowanymi na potrzeby skateboarderów. Ubrania skateowe są często węższe i odpowiednio wzmocnione np. na kolanach aby zapobiec przykrym skutkom upadków z deskorolki, a węższe są z oczywistego braku komfortu podczas jazdy w spodniach, które są dwukrotnie za duże.

Strój, więc stanowi równie ważny element reprezentowania tej kultury. Jak w każdej innej grupie pozwala on na identyfikację z nią oraz poczucie przynależności do niej. Zarówno w ruchu punk jak i w ruchu hipisowskim istniały pewne charakterystyczne elementy, a Hip-Hop w tym temacie nie odbiega od normy i tworzy własną, niezależną i wyjątkową stylistykę. Tak jak irokez charakteryzował punka, tak szerokie spodnie są czymś co wyróżnia hip-hop'owca. Czy komuś się to podoba czy nie.



Informacje o artykule
Data dodania:2003-08-20
Dział / Kategoria: kultura hip-hop / felieton
Średnia ocena:8.71 (7)
Oceń artykuł: Aby ocenić artykuł musisz się zalogować
Autor:
Jakuza / Wie..., 38 lat
mężczyzna, Warszawa

Ostatnie artykuły tego autora:
Prawdziwy Hip-Hop i dobra zabawa - wywiad z DJ Noz'em
Ruszamy na gruuuubo! - Tede o Wielkie Joł
Gurala priorytetowa misja na wschód - wywiad
"Rap żyje na ulicy" - wywiad z Lukasyno
Człowiek z głową na karku - wywiad z Jakuzą

Zobacz wszystkie artykuły tego autora
anonim
Autor: wojtaz   Link do posta
00:39:57, 11-07-05
madze napisane:]

clin_brx
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
12:44:12, 11-08-05
fajny artykul =] ciekawy..

anonim
Autor: beć :]   Link do posta
18:56:21, 20-10-08
ciekawy artykuł, przydał się na lekcję polskiego ;p

OldFox
Wyślij prywatną wiadomoś do użytkownika
22:23:43, 01-02-12
Witam.

Bardzo konkretne wypowiedzenie się wraz z objaśnieniem.
Napisane nie mija się z celem,po prostu świetne.

-----------
Ostatnia edycja: 2012-02-01 22:24:37

redakcja
Twój host (.) został zablokowany do: 2019-06-19. Zaloguj się, by móc dodawać wypowiedzi.

Hip-Hop.pl © 2000-2019 • kontakt • redakcjareklamamateriały promocyjneFAQ, pomoc i zasadyPolityka Cookies